Vraag en antwoord

Op deze pagina vindt u vragen en antwoorden over de oproep van patiënten in verband met hepatitis B.

Vragen over de situatie. 

Al het medisch personeel wordt verplicht ingeënt tegen hepatitis B. De betreffende arts is een zogenaamde non-responder voor hepatitis B. Dat betekent dat hij na inentingen geen antistoffen tegen hepatitis B aanmaakt. Dus de vaccinatie werkt dan niet. De bescherming van patiënten bestaat in zo’n geval uit driemaandelijkse bloedtesten bij de arts om te bepalen of hij op dat moment besmet is. De controles zijn tussen september 2012 en december 2017 onvoldoende geweest om besmetting uit te sluiten. Toen we deze fout ontdekten, hebben we de arts opnieuw getest. Daarbij hebben we laten testen of hij de besmetting heeft doorgemaakt. Dat bleek het geval. Daardoor is er een kleine kans dat de arts het hepatitis B-virus tussen september 2012 en december 2017 heeft overgedragen aan een patiënt tijdens een operatie. Als iemand de besmetting doormaakt, is hij daarna levenslang beschermd. Daarom is er op dit moment geen enkel gevaar meer voor besmetting. Er loopt een in- en extern onderzoek om preciezer vast te stellen hoe dit heeft kunnen gebeuren.

Nee, als iemand de besmetting doormaakt, is hij daarna levenslang beschermd. Daarom is er op dit moment geen enkel gevaar meer voor besmetting.

Als ziekenhuis doen wij in het kader van de kwaliteit regelmatig controles. Bij één van deze controles is dit aan het licht gekomen.

Omdat de controles niet eerder zijn gedaan. Dit is onder meer onderwerp van het intern onderzoek dat loopt.

Het protocol schrijft voor dat non-responders iedere 3 maanden worden getest. Het opstarten van deze testen is niet gebeurd en betrokkenen hebben hier geen melding van gemaakt.

Bij de aanname van personeel moeten degenen die met patiënten werken een inentingsbewijs kunnen overhandigen waaruit blijkt dat zij de verplichte vaccinaties hebben (waaronder hepatitis B). Dat wordt opgenomen in hun personeelsdossier. Als dat niet op orde is, dan mag men niet werken met patiënten. Dit geldt ook voor arts assistenten en tijdelijk personeel. Als blijkt dat iemand non-responder is, dan valt men onder Hepatitis B-beleid. Dat betekent dat men dan iedere 3 maanden moet worden getest.

Op dit moment werkt er, naast de betreffende arts, nog 1 non-responder in Ziekenhuis Gelderse Vallei. Die is ook getest en heeft geen besmetting opgelopen.

Vragen over bloedprikken.

Ziekenhuis Gelderse Vallei heeft overlegd met een landelijke commissie en betrokken wetenschappelijke vereniging om het risico van besmetting van patiënten te bepalen. Hieruit is een aantal medische handelingen gekomen die mogelijk risico hebben kunnen opleveren voor patiënten. Besloten is deze patiënten op te roepen voor een bloedtest. Vanwege de privacy van betrokken patiënten en medewerkers kunnen we niet specifieker in gaan op welke handelingen dit zijn geweest.

Bij de brief, die patiënten die zijn opgeroepen, hebben ontvangen, zit een aanvraagformulier voor het afnemen van bloed. Met dit formulier kan men bij een van de priklocaties bloed laten afnemen. Wij vragen deze patiënten om dit onderzoek te doen vóór 13 juni 2018. Na ongeveer 6 werkdagen ontvangen zij de uitslag.

Bloedprikken kan op diverse locaties binnen en buiten Ziekenhuis Gelderse Vallei. Bekijk alle locaties op www.geldersevallei.nl/bloedprikken. Hier staan ook de openingstijden. De patiënten kunnen op een zelf gekozen dag en tijd komen.

Mocht uit het bloedonderzoek blijken dat hij/zij drager is (of is geweest) van het hepatitis B-virus, dan ontvangt men een telefoontje vanuit Ziekenhuis Gelderse Vallei voor een afspraak met één van onze artsen of verpleegkundigen die gespecialiseerd zijn in hepatitis B. Men wordt dan uitgenodigd voor een bezoek aan de polikliniek maag, darm, leverziekte waar men een gesprek heeft met een deskundige medewerker. Afhankelijk van de resultaten van het bloedonderzoek heeft men een gesprek met een MDL-arts of MDL-verpleegkundige of GGD-verpleegkundige waarin de gevolgen verder worden besproken. Als daar aanleiding voor is, dan volgt vervolgonderzoek bij directe verwanten van de betreffende patiënt.

Het ziekenhuis betaalt de kosten van het bloedonderzoek en van eventuele vervolgonderzoeken. Dit gaat dus niet van het eigen risico af.

Vragen over hepatitis B.

Vanwege verschillende veiligheidsmaatregelen achten we de kans op besmetting minimaal. Maar het geval dat patiënten kunnen hebben gelopen is dat ze onbedoeld zijn besmet met het hepatitis B-virus.

Er zijn andere bloed overdraagbare infectieziekten die bij een ingreep kunnen worden overgedragen, De betreffende arts is op deze infectiezieken onderzocht en heeft deze niet doorgemaakt. Er is voor u geen verder risico.

Hepatitis B is een besmettelijke ziekte. De ziekte wordt veroorzaakt door een virus. Door het hepatitis B-virus kan men een ontsteking van de lever krijgen. De meeste mensen maken de infectie door zonder er ziek van te zijn.

De klachten kunnen zijn:

  • erg moe
  • weinig zin in eten
  • koorts
  • een gevoel alsof u griep heeft
  • geel worden van de huid en het oogwit
  • donkere urine
  • licht gekleurde ontlasting (grijs-wit)
  • pijn boven in de buik aan de rechterkant

De klachten duren meestal een paar weken. Het kan ook langer duren tot wel 3 maanden. De tijd tussen besmet raken en ziek worden is 1 tot 6 maanden. Mensen kunnen ook lange tijd hepatitis B hebben zonder dat ze er iets van merken. Door een langdurende ontsteking van de lever kan de lever beschadigd raken. Het risico van ernstige gevolgen (een chronische hepatitis B-infectie) is erg klein.

U kunt besmet raken door contact met besmet bloed of onveilige seks. U kunt het virus al bij u hebben en al besmettelijk zijn vóórdat u klachten heeft, of zelfs zónder dat u klachten heeft. U blijft besmettelijk totdat het virus uit uw lichaam verdwenen is.

  • als besmet bloed in een wondje komt
  • als besmet bloed op slijmvlies van bijvoorbeeld de ogen of de mond komt
  • door u te prikken aan gebruikte naalden, waarbij besmet bloed in de wond komt
  • door bijten of gebeten worden, wanneer er bloed in speeksel zit en dit in een wondje of op slijmvlies komt
  • door een tatoeage of piercing te laten zetten waarbij geen schone naalden worden gebruikt
  • een zwangere vrouw die besmet is met het hepatitis B-virus kan tijdens de bevalling haar baby besmetten

Het virus kan niet overgebracht worden door gewoon contact zoals iemand een hand geven, knuffelen of een zoen geven.

Iedereen die de ziekte nog niet heeft gehad kan besmet raken en ziek worden. Huisgenoten en sekspartner(s) van iemand met hepatitis B hebben meer kans om besmet te worden. Het is belangrijk dat hun bloed onderzocht wordt om te kijken of zij ook besmet zijn met het virus. Wanneer zij niet besmet zijn door het hepatitis B-virus, dan kunnen zij beschermd worden door zich te laten inenten.

Hepatitis B gaat meestal vanzelf over. Soms blijft het virus in het lichaam aanwezig. Waardoor dit komt, is niet bekend. Dat heet een chronische hepatitis B. De meeste mensen hebben dan geen klachten. Maar zij zijn wel besmettelijk voor anderen. Het virus kan soms beschadiging van de lever geven, ook op latere leeftijd. Mensen die het virus bij zich blijven dragen moeten zich regelmatig laten onderzoeken.

Voor de aanpak heeft het ziekenhuis advies ingewonnen bij verschillende experts zoals de Inspectie voor de Gezondheidszorg en Jeugd, de Commissie Preventie Iatrogene Transmissie van HBV, HCV en HIV, o.l.v. Prof. Dr. H. Zaaijer en de GGD.