Bloedvergiftiging

Een bloedvergiftiging (sepsis) ontstaat als een infectie zich door het lichaam verspreidt. De infectie is het gevolg van een bacterie. Als de bacterie zich vermenigvuldigt en verspreidt, kan dit leiden tot bloedvergiftiging of een ernstige septische shock. Een bloedvergiftiging wordt ook wel sepsis genoemd.

Oorzaak bloedvergiftiging

Een bloedvergiftiging kan optreden na een lokale infectie. Zoals een blaas- of longontsteking. Maar niet iedere lokale ontsteking wordt een bloedvergiftiging. Er zijn een aantal factoren die de kans op een bloedvergiftiging vergroten:  

  • een operatie  
  • verminderde weerstand  
  • lichaamsvreemd materiaal in het lichaam, zoals een infuus, een prothese of een urinekatheter

Klachten bloedvergiftiging

Omdat een bloedvergiftiging vaak begint met een lokale infectie, hangen de klachten af van de locatie van die infectie. Hoesten, slijm opgeven en ademnood passen bijvoorbeeld bij een longontsteking. Als zo’n ontsteking leidt tot een bloedvergiftiging, krijgen patiënten vaak last van rillerigheid, koorts, zich niet lekker voelen, misselijkheid, braken en diarree. Oudere mensen raken vaak verward (delier).

In een ernstiger geval kan de bloeddruk plotseling dalen, omdat de bloedvaten helemaal open gaan staan. Dit heet een septische shock. Zo’n shock kan schadelijke gevolgen hebben voor alle organen. Want de bloeddruk zorgt ervoor dat de organen genoeg bloed, en dus zuurstof en voedingsstoffen krijgen.

Hoe komen we erachter?

Vaak maakt het verhaal van de patiënt al duidelijk dat het om een bloedvergiftiging gaat. Door de combinatie van symptomen vermoeden we een bloedvergiftiging. Dit blijkt vaak ook uit bloedonderzoek, als er hoge ontstekingswaarden te zien zijn. Vaak nemen we verschillende kweken af om de boosdoener te identificeren. Zoals kweken van slijm, urine en andere lichaamsvloeistoffen. Ook maken we soms röntgenfoto’s  en een CT-scan om de oorzaak van de bloedvergiftiging te vinden.

Behandeling bloedvergiftiging

Een bloedvergiftiging kan een levensbedreigende situatie zijn. Het kan leiden tot schadelijke gevolgen voor verschillende organen in het lichaam. Bloedvergiftiging vereist dan ook een agressieve aanpak. Patiënten krijgen direct antibiotica om de bacteriën te doden. Als de patiënt last heeft van bloeddrukdalingen, krijgt hij of zij vocht via een infuus. Dit kan soms met grote hoeveelheden gebeuren, waardoor de patiënt flink kan opzwellen.

Als dit niet genoeg effect heeft, krijgt de patiënt bloeddruk ondersteunende medicijnen. Want als de bloeddruk daalt, heeft dit negatieve gevolgen voor de rest van de organen. Soms ontstaat hierdoor (tijdelijke) schade aan de nieren. Dan wordt de patiënt tijdelijk gedialyseerd, om ervoor te zorgen dat het lichaam de afvalstoffen kwijt raakt.

Is de bloedvergiftiging ontstaan door een longontsteking? Dan kan het gebeuren dat een patiënt in ademnood raakt. De patiënt kan dan zuurstof toegediend krijgen of zelfs beademd moeten worden.