Ziekte van Raynaud

De ziekte van Raynaud is een aandoening van de handen en voeten. Door kou of emoties trekken de kleine slagaders sterk samen. Dat beperkt de bloedstroom. Het is meestal onschuldig, maar kan wel lastig zijn.

Wat is de ziekte van Reynaud?

Dode vingers of tenen zijn typische verschijnselen van Raynaud. Ze worden eerst wit en daarna blauw. Als de hand of voet weer warm is, kleurt de huid rood. Dat geeft een pijnlijk en gloeiend gevoel in vingers en tenen, waarbij ze ook gaan tintelen. Zo'n aanval duurt ongeveer 5 tot 30 minuten. Sommige patiënten met Raynaud hebben ook klachten in andere delen van het lichaam, zoals de oren, neus, lippen en tong.

Primaire vorm van de ziekte van Reynaud

Er zijn 2 vormen van Raynaud: de primaire en secundaire vorm. De pimaire vorm komt het meest voor. Hierbij treden de vaatkrampen en verkleuringen meestal tegelijk bij beide handen op, met uitzondering van de duimen. Soms zijn er ook klachten aan de tenen of de punt van de neus.

Secundaire vorm van de ziekte van Reynaud

Bij de secundaire vorm zijn er vaak blijvende afwijkingen aan de kleine bloedvaten in de vingertoppen of tenen. De aanvallen zijn hetzelfde als bij de primaire vorm, maar ze zijn niet aan beide handen of voeten tegelijk. De secundaire vorm kan het gevolg zijn van een auto-immuunziekten als sclerodermie, reumatoïde artritis of het Sjögren Syndroom. Ook het gebruik van bepaalde geneesmiddelen, zoals bètablokkers, kan de ziekte uitlokken.

Diagnose stellen

De verschijnselen lijken vrij duidelijk, maar toch kan lichamelijk onderzoek of bloedonderzoek nodig zijn om de diagnose definitief te stellen. We meten we de vingerdruk en de teendruk om de bloedtoevoer te bepalen. Soms krijgt u aanvullend een provocatietest: de tenen of vingers dompelen we in een koud bad, waarbij we de bloeddruk in de vaatjes opnieuw meten.