Endo-echografie van slokdarm, maag, alvleesklier

Bij een endo-echografie onderzoekt de arts de slokdarm, maag en alvleesklier vanbinnen. De arts brengt daarvoor een endoscoop naar binnen via de mond. Een endoscoop is een bestuurbare slang met een echo-apparaatje aan het uiteinde.

Het onderzoek

Het echo-apparaatje zendt onhoorbare geluidsgolven uit. Het apparaatje zet de weerkaatsingen (echo’s) van de geluidsgolven om in een zichtbaar beeld. De beelden (foto's) verschijnen direct op een beeldscherm, zodat de arts ze kan bekijken en beoordelen. De beelden geven veel informatie over de toestand van de weefsels. Dat komt omdat de geluidsgolven doordringen tot in de weefsels, onder het slijmvlies.

Mogelijk neemt de arts meteen een klein stukje weefsel (biopt) of wat vocht weg voor nader onderzoek. Dit doet geen pijn. Het onderzoek duurt 45 tot 60 minuten. Tijdens het onderzoek ligt u op uw linkerzij.
Een maag-, darm- en leverarts voert het onderzoek uit. Een endoscopie-verpleegkundige begeleidt u tijdens het onderzoek.

Slaapmedicatie en roesje

U krijgt tijdens de endo-echografie een kortwerkend slaapmiddel en een pijnstiller. Daarnaast krijgt u een roesje via een klein infuusnaaldje in een ader van uw hand of arm. Deze sedatie verlaagt tijdelijk uw bewustzijn. De medicatie en het roesje zorgen ervoor, dat u een onplezierig onderzoek als dit toch goed kunt doorstaan.
Na de ingreep wordt u naar de uitslaapkamer gebracht. Gespecialiseerde verpleegkundigen verzorgen en bewaken u hier. Na ongeveer een half uur bent u wakker genoeg om naar huis te gaan.

Begeleiding

U zult de rest van de dag last hebben van een vertraagd reactievermogen. Deelname aan het verkeer is daarom niet toegestaan. U kunt ook niet reizen met het openbaar vervoer zonder begeleiding van een volwassene. Neem daarom een familielid of bekende mee naar het onderzoek.

Voorbereiding

Het is belangrijk om uw behandelend arts te melden welke medicijnen u gebruikt. Daarnaast is het belangrijk dat u nuchter bent voor het onderzoek. Voor patiënten met diabetis mellitus gelden bijzondere richtlijnen.